เรื่องเล่าที่ ๓ สวรรค์ก็ไม่เอา

พระนันทะเป็นพระญาติของพระพุทธเจ้า ท่านรูปหล่อมากและก่อนจะบวชท่านมีนิสัยรักสวยรักงาม จนเกินพอดี เมื่อบวชแล้ว ท่านยังชอบเขียนขอบตาให้ดำ จนเป็นเหตุให้เกิดสิกขาบทห้ามพระทาตา ท่านมีศรัทธาออกบวชก็จริง แต่ในช่วงแรกๆ ท่านก็ยังไม่คิดเรื่องที่จะพ้นทุกข์จริงๆ จังๆ พระพุทธเจ้าจึงหาอุบายที่จะช่วย พระองค์จึงพาท่านนันทะเหาะไปสวรรค์ ได้พบนางฟ้าสวยงามมากๆ ห้าร้อยองค์กำลังเก็บดอกไม้ระหว่างรอคอยสามีที่ยังไม่มาเกิดบนสวรรค์ เหล่านางฟ้าเล่าว่า นางฟ้าห้าร้อยนี้ล้วนรอคอยสามีคนเดียวกัน ชื่อนันทะ ซึ่งขณะนี้บวชเป็นพระอยู่ในโลกมนุษย์ ท่านกำลังปฏิบัติธรรมอยู่ เมื่อมีคุณธรรมสูงขึ้น ตายแล้วจึงจะมาอยู่กับพวกนาง พระนันทะตื่นเต้นดีใจ และเกิดกำลังใจที่จะปฏิบัติธรรมจนเต็มความสามารถ

ต่อมาพระพุทธเจ้าได้พาพระนันทะลงไปเที่ยวนรก เห็นกระทะทองแดงใหญ่มากแต่คนเฝ้าทั้งสองคนกลับสัปหงกทั้งๆ ที่ไฟกำลังจะดับ พระนันทะรีบสะกิดให้ตื่นเพราะเป็นห่วงว่ายมบาลจะมาเห็นแล้วคนเฝ้าจะโดนดุ แต่คนเฝ้ากลับบอกว่า ไม่จำเป็นต้องเร่งไฟตอนนี้ กำลังประหยัดไฟอยู่เพราะยังมีเวลาอีกนาน คนที่กำลังจะมาตกกระทะทองแดงนี้ ตอนนี้เป็นพระ ชื่อนันทะ ตายแล้วต้องไปเสวยสุขบนสวรรค์อีกนานกว่าจะถึงคราวตกลงมาอยู่ในหม้อนรกใบนี้ พระนันทะได้ยินดังนั้นก็คิดว่า โอย.. มันน่ากลัวมากๆ.. ไม่เอาแล้ว… สวรรค์ก็ไม่เอา… นรกก็ไม่เอา… ขอตั้งใจปฏิบัติเพื่อพระนิพพานดีกว่า.. ก็เลย happy ending

สำหรับคนบางคน พระพุทธเจ้าทรงต้องใช้อุบายขนาดนี้ถึงจะยอม ขนาดท่านมีบุญที่ได้เกิดในสมัยพุทธกาล และไม่ใช่แค่นั้น ยังเกิดในตระกูลของพระพุทธเจ้าด้วย ท่านก็ยังหลงผู้หญิงที่ไม่ใช่ผู้หญิงธรรมดาๆ นะ เป็นผู้หญิงที่ดุมากด้วย ท่านก็ยังเคยพอใจที่จะอยู่แบบนั้นมากกว่าที่จะไปปฏิบัติธรรมกับพระพุทธองค์

ท่านอาจารย์ว่า เรื่องกระทะทองแดง เรื่องนางฟ้าต่างๆ นี้ ท่านไม่สงสัยหรอก จะสงสัยก็แต่ว่า การมีเมีย ๕๐๐ คนนี่มันจะสุขได้อย่างไร มันน่าจะเป็นนรกเสียมากกว่านะ…