คำถามที่ ๒

หากภรรยาปฏิบัติธรรม แต่สามีฆ่าหนู แมลง มด ต่างๆ ในบ้าน กรรมนั้นจะมีผลต่อภรรยาและลูกอย่างไรหรือไม่

คำตอบ

คงจะไม่ถึงลูก ภรรยาของผู้ฆ่า ตามกฎแห่งกรรมเราทำอะไรโดยเจตนาเป็นกรรม เจตนาดีเรียกว่ากรรมดี เจตนาไม่ดีเป็นกรรมร้ายกรรมชั่ว ทุกครั้งที่เราทำสิ่งใดก็ตาม เป็นการเพิ่มความเคยชินในการทำสิ่งนั้นๆ ทำได้ง่ายขึ้น ถ้าเราทำความดีอะไรสักอย่าง ครั้งแรกที่ไม่เคยทำอาจจะต้องสู้กับกิเลส เมื่อชนะกิเลสครั้งหนึ่ง ครั้งที่ ๒ ครั้งที่ ๓ ก็จะง่ายขึ้นเรื่อยๆ เราเลยสามารถสร้างนิสัยดีขึ้นมาได้

ในทำนองเดียวกัน ถ้าเราทำความไม่ดีเอาไว้ ครั้งแรกอาจจะรู้สึกต้องฝืน ฝืนความละอาย ฝืนความกลัวเอาไว้บ้าง แต่ครั้งที่๒ นั้นง่ายขึ้น ครั้งที่ ๓ ง่ายขึ้นอีก พอเกิดความเคยชินในการทำความชั่วเลยกลายเป็นเรื่องธรรมดา เพราะฉะนั้นการฆ่าสัตว์แต่ละครั้ง ถึงแม้ว่าเป็นสัตว์เล็กสัตว์น้อย จะเป็นแมลง จะเป็นมด ทุกครั้งที่ทำก็เป็นการเพิ่มนิสัย ทำให้ทำง่ายขึ้น ครูบาอาจารย์บางทีท่านสอนว่าผู้ฆ่ามดได้ อยู่ไปอยู่มาก็ฆ่าหนูได้ ฆ่าหนูได้ อยู่ไปอยู่มาก็ฆ่าสุนัขได้ ฆ่าสุนัขได้ ก็ฆ่าวัวได้ ฆ่าวัวได้ ในที่สุดก็ฆ่าคนได้ ฆ่าคนได้อีกหน่อยก็ฆ่าพ่อแม่ได้ ท่านว่าอย่างนั้น

ถึงแม่ว่ามันจะไม่เป็นไปตามลำดับถึงขนาดนั้น แต่ว่าความเคยชินเป็นสิ่งที่น่ากลัว ฉะนั้นถ้าภรรยาไม่ทำ แต่ทุกๆครั้งที่สามีทำก็เป็นการเพิ่มนิสัยโหดร้ายมากขึ้นทีละหน่อย ถ้าตัวเองเชื่อว่ามีสิทธิ์ทำลายสิ่งที่ตัวเองไม่ชอบ ความไม่เคารพชีวิตของสัตว์ก็เพิ่มขึ้นทุกครั้ง นี่ก็เป็นกรรมที่สะสมเพิ่มมากขึ้น ความโหดร้าย ความเห็นแก่ตัวต่างๆ ที่เพิ่มขึ้นทีละเล็กทีละน้อยอย่างนี้ก็คงจะต้องมีผลต่อความสัมพันธ์กับคนรอบข้างคือ ลูกและภรรยาด้วย นี่ก็เป็นผลกระทบจากนิสัยหยาบที่เพิ่มขึ้นทุกครั้งที่มีการฆ่าสัตว์

จากหนังสือ “คลายปม ๑” (ฉบับปรับปรุง)

หน้ารวมหนังสือ “คลายปม ๑”