มีขันติจึงเท่ากับให้พรแก่ตัวเอง (พระอาจารย์มิตซูโอะ คเวสโก) กิเลสพาหา วันเกิดถึงวันตายก็เจอตั้งแต่สิ่งที่ผิดหวังๆ (หลวงตาพระมหาบัว)
ทุกข์ไม่หมดไปกับการสิ้นลม จัดการได้ด้วยที่พึ่งอันสูงสุด (พระอาจารย์ชยสาโร ภิกขุ)
“ความทุกข์เป็นสิ่งที่ไม่มีใครต้องการ ทุกข์แม้แต่กระจิริดก็ไม่มีใครอยากได้ ปัญหาก็คือ โอกาสที่สัตว์โลกจะมีทุกข์ มีมากมายเหลือเกิน แค่โรคกายมีเป็นพันเป็นหมื่นชนิด ลองดูตำราหมอก็แล้วกัน ทุกข์กายเป็นเรื่องธรรมดาที่ต้องยอมรับ แต่ทุกข์ใจเป็นสิ่งที่ผุ้มีปัญญาแก้ได้ เมื่อแก้แล้วการเกิดเป็นสัตว์ที่ต้องทนทุกข์กายเป็นธรรมดาก็หายไปเอง ทุกข์ใจจึงเป็นสิ่งที่เราเอาใจใส่“
“ทุกข์ไม่ได้จบอยู่กับการสิ้นลมในชาติปัจจุบัน หลังจากเราละโลกนี้ไปแล้ว ยังมีโอกาสจะทนทุกข์เผ็ดร้อนกว่านี้อีกมาก อย่างหาที่เปรียบเทียบกับทุกข์มนุษย์ไม่ได้ ออกจากโลกนี้ไปแล้ว การจะได้วีซ่ากลับมาอยู่ต่อเป็นมนุษย์แสนยาก…”
“พระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ เป็นสรณะที่พึ่งอันสูงสุดในการเข้าถึงความจริง”
“พระพุทธองค์เปรียบเสมือนแพทย์ผู้ศึกษารักษาโรคจนค้นพบยาแก้โรคได้
พระธรรมเสมือนตัวยา
พระสงฆ์คือคนไข้ที่เคยทานยาแล้วหายจากป่วยไข้”
จากหนังสือ “Why ไหว้” โดยพระอาจารย์ ภิกขุ
บุญอื่นๆ ที่คุณอาจสนใจ: