เรื่องเล่าที่ ๘ จินนี่มิตรแท้

สามีภรรยาคู่หนึ่งโชคดีได้เจอจินนี่ แล้วจินนี่ก็ใจดีตามเคย อนุญาตให้ขออะไรก็ได้สามข้อ สองคนสามีภรรยาตื่นเต้นมาก คิดกันใหญ่ว่าจะขออะไรดี คนนั้นจะขอนั่น คนนี้จะขอนี่ ในที่สุดก็ลงเอยด้วยการทุ่มเถียงกัน สามีโมโหภรรยา หลุดปากแข่งขอให้เมียตายๆ ไปเลย เมียก็เลยตายไปจริงๆ ตามคำขอ สามีตกใจมาก รีบขอให้เมียฟื้นขึ้นมา แล้วเมียก็ฟื้นขึ้นมาได้ตามคำขอข้อที่สอง

หลังจากขาดสติหลุดคำขอไปแล้วสองข้อ บัดนี้ทั้งสองพยายามปรองดองกัน และตกลงกันว่า สำหรับคำขอข้อสุดท้าย จำเป็นจะต้องคิดให้รอบคอบไม่วู่วาม ทั้งสองบอกจินนี่ว่าจะขอเวลาคิดหลายวันสักหน่อย เพื่อจะได้คำขอที่ดีที่สุด แล้วเขาก็คิดๆๆๆ คิดอยู่หลายวันก็ยังคิดไม่ออกว่าอะไรจะเป็นคำขอที่ดีที่สุด คิดจนกินไม่ได้นอนไม่หลับ เป็นทุกข์มาก เมื่อจินนี่มาพบสองสามีภรรยาในอีกหลายวันต่อมาเพื่อจะถามเขาว่าตกลงเขาต้องการจะขออะไร จินนี่เห็นหน้าตาของทั้งสองทรุดโทรมมาก

จินนี่ “ตกลงกันได้หรือยังคะว่าจะขออะไร”

สามี “โอย! ผมยังไม่รู้เลยว่าผมจะขออะไร คิดจนจะเป็นบ้าอยู่แล้ว จินนี่ลองแนะนำได้มั้ยครับว่า ควรจะขออะไรจึงจะดีที่สุด”

จินนี่ “จริงๆ แล้วมีคำขอข้อหนึ่งนะที่จินนี่รับรองได้เลยว่า ขอแล้วจะทำห้มีความสุขยั่งยืน ไม่มีวันเสื่อมถอย”

สามีภรรยา ละล่ำละลักถาม “ต้องขอว่าอย่างไรครับ รีบๆ บอกมาเลยค่ะ”

จินนี่ “จินนี่แนะนำให้ขออย่างนี้นะ ขอให้ข้าพเจ้ามีความสันโดษมักน้อยไม่ต้องการอะไรเกินตัวอีกต่อไป”

สามีภรรยาถึงกับนิ่งอึ้ง เขาเข้าใจดีหรอกว่า ถ้าขออย่างที่จินนี่แนะนำ เขาทั้งสองคงจะมีความสุขยั่งยืน แต่เขาจะตัดใจขออย่างนั้นได้อย่างไรกัน…

ท่านอาจารย์สรุปว่า ความต้องการของคนเรามักไม่มีที่สิ้นสุด ไม่มีคำว่า “พอ” บางทีต้องการสิ่งที่ตรงกันข้ามกัน เดี๋ยวอยากให้เมียตาย เดี๋ยวอยากให้เมียฟื้น ถ้าจะให้สงบจริงๆ ก็น่าจะขออย่าให้มีความอยากประเภท “ตัณหา” คือ ความอยากได้ อยากมี อยากเป็น ท่านว่าพระพุทธองค์ตำหนิเฉพาะความอยากที่เรียกว่า ตัณหา และสนับสนุนความอยากที่เป็น “ฉันทะ” เช่นอยากทำสิ่งที่ดีงาม อยากช่วยคนอื่น อยากทำหน้าที่ตนให้ดีที่สุด ซึ่งเป็นความอยากที่จะนำแต่ความสุขความเจริญมาให้

จากหนังสือ “โหลหนึ่งก็ถึง คุณธรรม ๑๒ ประการเพื่อความสำเร็จในการศึกษาวิถีพุทธ”