“ดูกรอานนท์ เมื่ออยากรู้ว่า เราจะได้รับความสุขในสวรรค์
หรือจะได้รับความทุกข์ในนรกก็จงสังเกตดูใจของเราในเวลาที่ยังไม่ตายนี้
ใจของเรามีสุขมากหรือมีทุกข์มาก ทุกข์เป็นส่วนนรกดิบ เมื่อตายแล้วก็ต้องไปตกนรกสุก
สุขเป็นส่วนสวรรค์ดิบ เมื่อตายแล้วก็ได้ขึ้นสวรรค์สุก
เมื่อยังเป็นคนอยู่ มีสุขหรือมีทุกข์มากเท่าใด
แม้เมื่อตายไป ก็คงมีสุขและมีทุกข์มากเท่านั้น ไม่มีพิเศษกว่ากัน

บุคคล ผู้ปรารถนาความสุขในภพนี้และภพหน้าแล้ว
จงรักษาใจให้ ได้รับความสุข ส่วนตนตัวร่างกายข้างนอกนั้นไม่สำคัญ
จะได้รับความสุขความทุกข์ประการใดก็ช่างเถิด
เมื่อตายแล้ว ก็ทิ้งอยู่เหนือแผ่นดินหาประโยชน์มิได้
ส่วนใจนั้นเป็นของ ติดตามตนไปในอนาคตเบื้องหน้าได้
เพราะจิตใจเป็นของไม่ตาย
ที่ว่าตายนั้นตายแต่รูปร่างกายธาตุแตกขันธ์ดับ เท่านั้น
ถ้าจิตใจตายแล้วก็ไม่ต้องเกิดไม่ต้องตายต่อไปอีก
กล่าวคือถึงพระนิพพาน

ตัดมาจาก “คิริมานนทสูตร”